الزّيادة . ترجمه : جوانمرد باش ! تا اهل خير باشى ، و سپاس و شكر گذار ! تا مستوجب زيادتى نعمت باشى . ( 30 ) سئل انوشروان : ما محض الكرم ؟ فقال : الوفاء بالذّمم . قيل : فما محض اللئوم ؟ قال : التجنّى الفاحش . و تمثّل « 1 » فقال : كالذّئب « 2 » الّذى همّ باكل السّخلة « 3 » لعامها « 4 » ، فقال لها : انت شتمتنى عاما « 5 » اول « 6 » . ترجمه : از انوشيروان پرسيدند كه : محض كرم چيست ؟ گفت : وفاى بعهدها . گفتند محض لئيمى چيست ؟ گفت : تجنى نهادن زشت . پس بطريق مثل گفت : گرگى قصد بچهء گوسفند كند كه او را هنوز سالى نباشد ، گويد : مرا پارسال دشنام داده‌اى ، قصد تو از آن ميكنم . ( 31 ) الايادى ثلثة : يد بيضاء ، و هى الابتداء بالمعروف ؛ و يد خضراء و هى المكافاة ؛ و يد سوداء ، و هى المن بالمعروف . ترجمه : دست نعمتها سه باشد : دست نعمتى سپيد ، و آن ابتدا كردن باشد بنيكويى ؛ و دست سبز ، و آن توقع مكافات بود بر نيكويى ؛ و دست سياه ، و آن منت برنهادن بود بنيكويى . ( 32 ) الجور مهانة ، و الجود مهابة . السّخىّ شجاع القلب ، و البخيل شجاع الوجه . ترجمه : ستم سبب خوارى بود ، وجود سبب هيبت . سخى بدل

--> ( 1 ) - اصل : المثل . ( 2 ) - اصل : كذئب . ( 3 ) - اصل : ياكل النحلة . ( 4 ) - اصل : كعامها . ( 5 ) - اصل : عاما الحكمة الخالدة : عام . ( 6 ) - اين بند از روى الحكمة الخالدة ص 52 درست شده است .